Posljednji trzaj srpskih tabloida

Ko gubi ima pravo da se ljuti. Ovu rečenicu ste vjerovatno čuli nebrojano puta, posebno ako volite da pratite sportske događaje.

Gotovo uvijek ta ljutnja se odnosi na neku nepravdu koju je poraženi doživio tokom meča. Bilo da je nepravda nanešena od strane sudija, nesportskog ponašanja protivnika ili protivničkih navijača.

Ono što sigurno nikada do sada niste čuli je da se poraženi “ljuti” na boju dresova koje je rival nosio i da na kraju upravo taj detalj bude važniji od ishoda utakmice.

Rukometna reprezentacija Crne Gore sinoć je u Gracu savladala Srbiju sa 22-21 i ostvarila prvu istorijsku pobjedu na šampionatima Evrope. Naši rukometaši su u tom meču nastupili u zelenim dresovima, što je zasmetalo srpskim tabloidima.

Da, zelena boja opreme naših rukometaša je zasmetala onim istim tabloidima koji su nakon što je Skupština Crne Gore usvajila zakon o slobodi vjeroispovjesti danima sijali mržnju prema Crnoj Gori i crnogorskom narodu.

Ti tabloidi, po praksi koju je utemeljio Aleksandar Tijanić 90-ih godina prošlog vijeka, na sve načine su pokušavali da “prodaju” priču o ugroženosti Srba u Crnoj Gori. Kad im je ponestalo “materijala” (čitajte LAŽI i IZMIŠLJOTINA) uhvatili su se za “zelenu boju”.

Njihov konačni cilj nisu čitoaci u Crnoj Gori, već upravo u Srbiji. Treba, je li, naučiti Srbijance koliko ih “provociraju” ili “mrze” Crnogorci. Tabloidni kvazi novinari koji rade po instrukcijama iz vrha vlasti Republike Srbije ne samo što su nepismeni, već ne poznaju ni elementarne stvari o kojima pišu. Međutim, da bi se bavio ovakvom vrstom propagande i ne treba da budeš pametan, dovoljno je da imaš aktivno par sivih ćelija u mozgu. Kako drugačije objasniti pisanje koje za cilj ima da izazove mržnju među ljudima?

Ovi mediji rade po ugledu na njemački Der Stürmer (Jurišnik) koji je postojao 30-ih i 40-ih godina prošlog vijeka. Naslov – bizarna optužba na račun nekog pojedinca ili grupe ljudi koji prati “adekvatna” montirana slika. Tada je to trebalo postaviti na neka mjesta đe se okuplja veći broj ljudi – parkovi, čekaonice, kantine. Danas su to društvene mreže. Po istoj toj matrici srpski tabloidi ovih dana rade ono što su radili 90-ih godina raspirujući mržnju prema Hrvatima, Albancima, Bošnjacima i svakome ko nije bio blizak režimu Slobodana Miloševića.

No i oni su na izdisaju snaga. Nisu više ni kretaivni kao nekad, a da nisu pametni to je očigledno.

Na kraju sinoćnim pisanjem su samo učinili uslugu Crnoj Gori. Božićni ustanak crnogorskog naroda koji je predvođen “zelenašima” je nešto o čemu se ćutalo u Srbiji. Do sinoć. Zato hvala srpskoj žutoj štampi koja je upoznala narod u Srbiji sa strahotama kojima su Crnogorci bili izloženi nakon nasilog prisajedinjenja u kraljevinu SHS.